آنگاه كه تقدير واقع نگرديده و از تدبير نيز كاري ساخته نيست، خواستن – اگر

با تمام وجود ، با بسيج همه اندامها و نيروهاي روح و با قدرتي كه در

صميميت هست ، تجلي كند، اگر همه هستي مان را يك خواستن كنيم ، يك

 خواهش مطلق شويم، و اگربا هجوم ها وحمله هاي صادقانه و سرشار از

 يقين و اميد و ايمان ، بخواهيم-پاسخ خويش را خواهيم گرفت . ايمان نيرومند

 مي آفريند. هر در فرو بسته اي كه كليدش در دست ما نيست، اگر با سر

انگشت مهارت، حيله، تدبير و نبوغ باز شدني نيست، با حمله تند و سر

سختانه خواستني كه ، از قدرت اعجاز گر عشق و يقين و اخلاص ، حالت

تهاجمي امرانه گرفته باشد، فرو مي شكند.


سخنان بالا رو از كتاب« نيايش» مرحوم دكتر علي شريعتي  انتخاب كردم . كتابي كه مانند ساير نوشته هاي زيباي ايشان پر از نكته هاي ژرف و عميقه.
 اين روزها كه حال وهواي نيايش گرمه خوندن اين كتاب زيبا هم خالي از لطف نيست.